Freitag, 6. September 2013

Ismet Jonuzaj: GJURMËT E LEVIZJES

GJURMËT E LEVIZJES
1.
Nëse është vrarë vdekja
a jemi të sigurtë se jeta jeton
Ajo që vdes...

vdes që diçka tjetër t’ia zë vendin
shtrihet rrafsh e bëhet dysheme skene
Por ajo që vdes,
a vdes me vullnet, ashtu që diç tjetër
të vendoset mbi të
dhe të ushqehet nga substanca e vdekjes

2.
Kush e vret të gjallën
që të bëhet e vdekur
Çka e bën zeron në një-she
dhe një-shen në zero
pa u brengosur dhjetë-shja?

Zeroja qarkullon në orbitë rreth njëshes
si Hëna rreth Tokës
kur është përpara nuk ka domethënje,
kur del mbrapa e ndërton dhjetën,
por kur gjindet mbi dhe nën të
atëherë më mbyllë mua
në një copëzeroje
por njësha është ajo
që ma ka borxh një vallëzim

3
Nëse ne e vrasim vdekjen
a bëhemi vetë vdekje
A mund të quhemi më jetë?

Por është jeta ajo që e vret vdekjen
dhe vdekja ajo që krijon hapësirë për jetë

Vdekja mund të vritet;
shembulli është gati i freskët,
kur vdekja u vra
nga mrekulli të paparashikueshme:
Tomahawks nga largësi të mëdha,
pak para se shifrat të bëheshin: zero zero zero

Shumë nga masa e gjallë u vra
kur vdekja vriste.
A mund të ketë ndodhë që diçka nga krijesa e vdekjes
të jetë vdekur kur u vra vdekja?

4.
Ajo që është e përjetshme
është për të bredhur mbi të
dhe bredhë vetë përmes ndryshimit të formave

Unë jam një formë që lëvizi tjetërgjë
dhe që lëvizi veten,
dhe kur unë i bashkohem të përjetshmes
krejt çka mund të bëj është- të më lëvizë diçka tjetër

Ajo çka më preokupon tani është
se a jam unë vetvetja, që të mund ta varrosi
shkakun e vdekjes së dashurisë,
dhe a le mbrapa levizja ime
gjurmë që mund të përcillen.


Botoi "BOTA SOT" me 26 gusht 2013.

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen