Donnerstag, 16. Januar 2020

Tri poezi nga Xhevat Prebreza

Xhevat Prebreza

POETËT

Poetët shpesh herë buzëqeshin
syt i kanë plotë shkëlqim
vështrojnë zogun n'fluturim

Poetët nuk fantazojnë
ata flasin me të gjithë botën
vargojn vargjet dhe shoqrojnë gotën

Poetët vuajn shumë në shpirt
vuajn për dashurinë dhe gëzimin
asnjëherë nuk e gjejnë zhgënjimin

Poetët mbesin poet
të rrethuar me vargje në fletore
dhe lapsin duke mos e lëshuar prej dore.

Prishtinë, 09. 01. 2020



NË DITËLINDJEN TËNDE SHQIPËRI

Në ditëlindjen tënde
tu thy zemra
tu lëkund trupi
por ti nuk u dorëzove

Në ditëlindjen tënde
nuk valoi flamuri me shqiponjë
por, ata fluturuan me shqiponjën
se ashtu Zoti deshi

Në ditëlindjen tënde
tu zbeh fytyra, po ti nuk u mrrole
qëndrove e fortë bashkë pjeset tjera të trungut tënd, 
Kosovën dhe gjithë shqiptarinë

Në ditëlindjen tënde
nuk u përulem para Ismail Qemalit
nuk u përulem para Adem Jasharit
u përulem para teje dhe të mbajtëm të fortë.

( kushtuar viktimave nga tërmeti në Shqipëri)
Prishtinë, 02. 12. 2019



KËTU DO TE MË GJENI

U ula në guri tek rrezja e malit 
e lëshova syt nga fshati
Mu duk sikur e shihja të tërin
dhe po e mbaj në pëllëmbë të dorës
Po shihja ato rrugica që dikur 
ishin përplot me njerëz 
dhe fëmijë që luanin.
Mbrëmë pash në ëndërr shokët
pash shkollën dhe klasën 
që na ishte bërë si dhomë jete.
Dikur jeta kishte lezet
Dikur edhe balta, 
edhe pluhuri kishin aromën e mirë.
Sot, ku janë sot ditët 
që na mbetën vetëm një kujtesë?
Ku janë shokët që të takoheshim, 
të flasim dhe të luajm si dikur...
Eh, si na shpërndau jeta!
Eci rrugës dhe i kujtoj të gjitha me radhë
me shpresë se një ditë 
sërish do të bëhemi bashkë.
Ju kujtohet kur u përshendetem 
ju pata thënë se unë këtu do të jem, 
edhe në gëzime, 
edhe në hidhërime...
Kurdo që të vini, këtu do të më gjëni!

Prishtinë, 09. 04. 2019

Dienstag, 7. Januar 2020

Katër poezi nga Demush Mehmeti

Demush Mehmeti

MUNDEM TË MOS E NJOH

Sikur më është bërë truri kërthizë e botës
Në të papërfillshën vogëlsin time
Kështu siç jam

Veshët më janë hapur
Sytë e ballit më janë bërë katër
Dhe për çka s’dua t’dëgjoj
S’dua të shoh

Të gjithat dua ti di
Kur edhe veten mundem të mos e njoh...



S’KAM FJALË

Mundën të quajnë dhe idhnak të krisur
Kur ate që dua e them
Naiv i papermisuar në vetën e parë
Llaps kotësie qyqar
Për vetlavdrimin s’kam fjalë 



ORË E LIGË

Ty që të vrasin buzëqeshjet e mija
Të lëndon kjo e imja rritë

Gëzimi im të djegë prush
Hapit mi vënë pritë

Fatin ma përbuzë
Të marrtë e jotja orë e ligë



ÇKA NUK PRITËM

Jetuam dhe ashtu si mundëm
Siç dite
Çka s’kemi parë
Çka s’pritëm

Shijuam më të idhtën
E jetuam më të ndritshmën

Prite dhe më të mirën
Ket të hyjnishmën