Poezi nga Fetah Maliqi

Fetah M. Maliqi

Fetah Musli Maliqi lindi më 01.04.1959 në fshatin Busavatë të Dardanës (ish-Kamenicë). Shkollën fillore e kreu në Përlepnicë të Gjilanit, kurse shkollën e mesme, drejtimi Biologji-Kimi, e mbaroi në Gjimnazin "Zenel Hajdini" në Gjilan. Ka vazhduar studimet në shkollën e Lartë Pedagogjike "Skënderbeu", Grupi klasor, në Gjilan.
Prej vitit 1984 deri në vitin 1992, punoi në në Industrinë e Qeramikës në Ndërmarrjen XIQ "Karaqeva". 
Në janar të vitit 1992 emigroi në Suedi dhe aty qëndroi për disa vite.
Kurse nga dhjetori i vitit 1993 jetin në Hamburg të Gjermanisë.  
Është anëtarësuar në Lidhjen e Shkrimtarëve, Artistëve dhe Krijuesve Shqiptarë në Gjermani (LSHAKSH).

Veprat:

1. S'të harroj vendlindje, Zgjimi, Prishtinë 
2. Dardania lindi trima, Pika 5A, Gjilan 
3. Flokët e vuajtjes, Rozafa, Prishtinë 
4. Re të zeza ende mbi kokë, Rozafa, Prishtinë
5. Rrugë e maratonit, Rozafa, Prishtinë 
6. Një jetë në shërbim të dritës, botim i autorit

Poezi nga Fetah Maliqi


RRUGËTIMI PËR NË GURBET

I dashuri Atdhe,
Sa i bukur je,
Zemrën e kamë në ty,
Në zemër më ke!

Kudo shkoj në botë
Për të punuar,
Nderimi për ty
Vjen duke u shtuar!

Me rrjedhën e djersëve
Rrjedhin dhe mendimet,
Për ty atdhe
Më shtohen kujtimet!

Kujtoj të dashurën nënë,
Plisbardhin babë Musli,
O, sa më ka marrë malli
T'i shoh përsëri!

Përsëri jam në atë ditë 
Rrugën për kurbet kur mora,
Halla Bibë më përqafon shumë,
Shumë mërzitet e gjora!

Lotët nuk më ndalen
Endem mbi fusha e kodra,
Sikur kthehem lojëra
Me vëllezër e motra!

Pastaj mirë u pafshim
Shqiptoj lartë me lotë,
O, dua të ndalem,
Por nuk ndalem dot.

Merr rrugën e gjatë,
Mendimeve me nipin Kadri,
Si kreshnik është ai,
Mbetur larg përsëri.

Sikur ia dëgjaj zërin:
Fetah e Ajshe puna mbarë u shkoftë,
Rrugë të largëta nga shkoni
Juve Zoti ju ndihëmoftë!

Mandej shoku im Bajrami
Dhe e nderuara zonja Flori,
Na thanë të mos mërzitemi,
Se do të takohemi përsëri.

O, ja Qamil me zojën Nexhmije,
Me lotë në sy na përshëndesin,
Ne nisim me veturë largimin
E të gjithë në vaj atje prapa mbesin.

Njëzetë e pesë vite mandej shkuan,
Asaj ndarje shumë të gjatë,
Shpesh edhe dita e bukur
Në mua kthehej në natë!

Dhe agoi një ditë e bukur
Në vendlindje u ndodha realisht,
Me lotë përqafova të gjithë 
kudo më pritën me mall, madhërisht!




NJË KËNGË MËRGIMI

U zgjova herët
Duke menduar,
Një këngë mërgimi
Duke ju kënduar.

Me mend shëtita
Kurbet të zi,
Erdha këtu qëmoti
E tash s'jam i ri.

Sa ditë kalova
Me dhembje, vetmi,
Të krijoja diçka 
Për ardhmëri!

Do të kthehem sot,
Do të kthehem nesër,
Sot duhej diçka 
E prapë diçka tjetër.

Etja për stdheun
Gjithnjë e shtuar,
Atje shokë e miq
Gati më kanë harruar.

Pushimet në atdhe
Ishin plot me mall:
"Ejani më përqafoni,
Jam me ju, i gjallë!".




TRIMËRIA JONË

Trimëria jonë
E pashoqe në botë,
Shpesh vetëm fjalë
Më shpesh krejt e kotë!
Kujtonim se me të
Mbulojmë botën mbarë,
Secili më trim
Secili më i parë.
Vazhdojmë e vazhdojmë
Të shkrirë në trimëri,
Kurse të tjerët rregullin
Na e mbajnë në shtëpi!




VITE ME PAVARËSI 

Po na kalojnë vite
Në pavarësi,
Kemi arritje
Kemi vështirësi.

Atdheu ynë 
Me sfida po përballet,
Të keqës lutë
Sikur nuk po i shpallet.

Armiku serb
Ende vazhdon,
Jashtë e brenda
Po na dëmton.

Sikur s'kemi dije
Për diplomaci,
Shumë fitore të arritura
Humbje na dalin Përsëri !

Prandej apeloj
Me poezi e me zemër,
Pavarësinë e Kosovës
Ta quajmë me një Emër!

Ta quajmë sovrane
Në gjithë këtë shtet,
Qeverisur
Nga njerëzit e vet.

Vitet e pavarësisë 
Duan përparime,
Me mund të madh
E me ndryshime.

Jo të kalojnë 
Me vështirësi,
E nga të tjerët
Të varemi përsëri.




PRITJE E DASHURISË 

Ditë e net kalojnë 
E unë me vetmi,
Në mërgim mbetur 
Me zemrën dashuri.

Dashurinë time
Ta fala ty,
Të ndjeva në shpirt
Tek të pashë në sy.

Mandej rrodhi koha
E pashpirt ajo,
E unë nga larg thosha:
O, mos më harro!

Dhe midis nesh
Sikur u hap një det,
Heshtja na rrethoi
Dashuria mbet!

Dhe këtë dashuri
E barta me vete,
Vetes shpesh i fola
Për ty, O mike.

Për ty, O zemër
Shpesh pata mjerime,
Askush s'e ngushëlloi
Dot zemrën time.

Dhe mbeta në pritje
Të bukurisë,
Të bukurisë tënde
Burim i lumturisë!

Kjo lumturi
Më la në pritje,
Dashuri e paharruar
Gjithmonë në pritje!
Shkruani një mesazh ...

Bardha Mance: BUZË

Bardha Mance

BUZË

Buzë që flasin e gjë s'thonë
Buzë që thonë dhe kur heshtin
Buzë që ndrisin natën vonë
Buzë që me brengën qeshin

Buzë që thonë shumë një çast
Buzë që s'thonë gjë një jetë
Buzë ku drita nuk është rast
Buzë pa dritë të vërtetë

Buzë që të ndezin zjarr
Buzë që të puthin ëmbël
Buzë që sjellin acar
Buzë që ngrijnë një ëndër

Buzë që ndjellin gëzim
Buzë ku paqja mbretëron
Buzë ku në një moment
Jetën gjithë e jeton

Hekuran Miraka: ARTEFAKTE

Hekuran Miraka

ARTEFAKTE

Pas dushit, pasqyrat e banjes tallen me mua ligesht.

Me marret mendja se u ngjaj statujave nudo te antikitetit.

Apo nje fotoje te shkrepur fshehur,

Para tabllove te piktoreve kurajoze,

Pas dehjes me vere.

Mbush me ngushellim veten,

ADAM, ADAM duhet te jem!

Vishem te fshihem.

Genjej veten se jam i bukur.

Ngacmoj pa adrese vajzen e pare qe has.

Eshte EVE.

Fsheh paterice veshet,

Te mos degjoj pergjigjen,

Plak teveqel!

Pa lesh!

Pa nur kemi mbetur,

EVE t'i, ADAM une,

Ja, aq te shpifur. 

Si shembellim i pasqyruar,

Nga hadjdutet ne banje.

New York , janar 2019

Tri poezi nga Ymrije Beqiri

Ymrije Beqiri

Ymrije Beqiri lindi në vitin 1971, në Dubofc të Vushtrrisë -  Kosovë. . Qysh në mësimet e shkollës fillore ajo filloj të merrej me shkrime, kryesisht me poezi. Poezitë e saja kanë përmbajtje dhe tematika të ndryshme për jetën, vendlindjen e saj, qytetin e vjetër, por më së shumti ajo i kushtohen poezive për fëmijë. Përkushtimi i saj i palodhshëm me fëmijë në kopshin “Foleja” në Vushtrri, ku punon; ka bërë që pjesën më të madhe të shkrimeve t’ia kushtoj fëmijëve.
Dëshira e saj për t’i botuar ato poezi dhe shkrime është e  kahershme. Por, edhe në pamundësi për t’i botuar poezitë dhe shkrimet e saja, Ymrija gjenë prapë forcë dhe kurajo të shkruaj sërish poezi, të cilat i ruan me nostalgji.
Jeton dhe vepron në Vushtrrisë.


Poezi nga Ymrije Beqiri


TË PRES GJERË NË VDEKJE

Çdo mëngjes kam mall për ty
Më duket sikur jam në ëndërr
E pafuqishme pa ty jam
Sikur nuse pa dhëndërr.

Humbe u trete nuk di se ku!
Unë e vetme me askënd s’flas
Kur je e vetme asgjë nuk ke
E qaj çdo natë si me buzëgaz.

Kalojnë shpejtë ditët e netët,
S’harroj kurrë unë mallin tonë
Numroj ditët e numroj orët
Gjerë të arrij në një milion.

Gjerë në vdekje unë ty të pres,
Nëse kthehesh e s’e di kur!
Por, një premtim që ta kam dhënë,
Atë nuk do e shkeli kurrë.



FOTOGRAFITË

Si kristal në dorë i mbaj,
Albumin me fotografitë tua
Qesh me ty e këndoj pastaj
Por kurrë një fjalë ti nuk ma thua.

Jo nuk flasin fotografitë
Kur i shikoj më mbajnë të ndezur
Si nyje më janë lidhur në shpirt
Ndjenjat për ty më mbajnë pezull.

Sa atje, e sa këtu më qojnë kujtimet
E çdo vend shoh imazhin tënd
Fytyra mbushet me lot e buzëqeshje
E unë jam prapë të njëjtin vend.



FLASIN PAS SHPINE

Sa shumë jam etur për një pike ujë,
Duke pritur dikush t’ma thotë një fjalë
Qëndroj në rreze dielli, sikur një zog,
Por, sot askush pran meje s’u ndal.

Më shikojnë si një statujë të hekurt
Qëndroj kështu sepse dua të vërtetën,
Për të drejtën dhe vendin tim
S’kam ç’të jap më shumë, veç jetës.

E unë ashtu qëndroj e heshtur
Shikoj të tjerët që përshpërisin mes vete
Sa shumë i urrej kur flasin pas shpine,
Atë ves të shëmtuar që te ne ka mbete.

Shpesh më bëhet sikur dua edhe të vdes
E mendja më thotë se do zgjohem sërish,
T’i shohë çfarë flasin pas ikjës sime
Të ringjallem dhe t’ua prish gëzimin.

Alketa Maksuti Beqari: Ku je...?

Alketa Maksuti Beqari

Ku je...?

Ku je i dashur?

Jetoj me ty, i dashur
Kudo ti je.

Se qielli është një,
E Dielli një i vetëm.

Jetoj me ty, i dashur
Se jetën një e kam.

Kudo ku ndodhem
Në çdo stinë të vitit.

Jetoj me ty, i dashur
Si toka me ujin.

Në hapat e mia
Ritmi i dashurisë, ti.

Ku je i dashur?

Grigor Jovani: MATEMATIKA

Grigor Jovani

MATEMATIKA

Kam qenë i dobët në matematikë, 
moj grua.
Nga numrat, koka mbeti bosh...
Prandaj e ke të kotë, 
kur thua:
“E bëmë kaq herë... 
Nuk di të numërosh?!”

Gjerdan poetik nga Rakela Zoga

Rakela Zoga

1. Foleza e blirit

Tek parku Rinia i ndeva gjethet. 
Ndërtova një shtrat me erë bliri dhuratë, 
Vetëm aty në dimër s’kish akull. 
Dëborën qielli e mbante në krahë.

E njihte ai strofkën e vjetër, 
Vitet që iknin i linte mënjanë, 
Prandaj i dëbonte dimrat e egër,
Dashurinë për ty ma bënte të artë.

Unë prisja në heshtje kristalet e mallit, 
Të ngrira thellë shpirtit herë - herë, merrnin zjarr… 
I derdhja kujtimet tek lotët e qiellit... 
Prandaj era e blirit asnjëherë nuk u tha.
____
Poezi e vlerësuar me "Pena e Flakes" në "Flaka e Janarit 2018".



2. Per puthjen...

E mban mend, gjyqin puthje,
Lakmonim ti jepej liria.
E puthura qendron, mbi buze thoje ti.
Une ate ne zemer e fshihja..

Me prekje embel fytyren,
Mbyllja syte enderim,
Ndjeja si zgjohej puthja,
Ngadale tek limani im..

Pastaj, ti afroje buzet,
Ajo trembej e ikte ne cast.
Te shkrinte ne zemer te gjithin,
Te bente zotin e saj.

E puthura ime ish ndrojtje,
E jotja ,pati qene furtune.
Kerkonte ti thyente buzet ,
Jo me paqe, por me dhune..

Une kerkoja rrjedhen ndjenje,
Te vershonte, ne vetmi,
Te lundronte, si vale puthja,
Te te qeshte, ty mbi sy..

Eh ,sa kohe u grindem bashke,
Zjarrin flakes, s'ja pashe kurre.
Hiri tashme eshte i ftohte,
Puthja s'ngrohet, dot me dhune..



3. Kenga e lotit

Ne te dy, takohemi, ne fantazine e qiellit zemer.
Ku luajne rrahjet, ikjet, pritjet..
Ku bota e dashurise, mban vetem nje emer..

Ne te dy, kemi kohe te gjetur, te humbur, te fjetur
Asnjehere bashke, asnjehere vec. 
E kerkojme, njeri tjetrin ne ajer,

Veshur shtegetim,takuar me re.
Degjojme, ferymen e puthjeve,
Qe kurre nuk flene..

Heshtja fshihet thelle, kerkon te humbe..
E bardha dashuri, ne qiellin fantazi..
Zgjon kengen e lotit, per mua dhe ty..



4. Syte

Ti morre shkelqim,
prej syve te mi..
U bere dyfish ndricim..
Lotues, te heshtur 
notojne lumturi..
Syte e tu, tek syte e mi.
Askush s'edi si duhemi ne..
C'jane syte, dhe kurr zemra fle...



5. Mundohem te te humb!

Endres i jam merzitur sonte
Perhere me sjell me shume tek ty,
Ato muzgje dashurie kurr te prisja
Te gjitha dua ti fshij..

Mundohem te ik diku larg,
Asgje prej teje, me nuk dua,
Te me humbesh ti lutem une,
Por asnjehete ti mua..

Nuk e dua me, as pritjen sonte,
Ate mungese, qe vetem ne e dime..
Sa here kerkoj te gjej ikje..
Sdi pse perqafoj, vetem kthim..



6. Ndoshta nje dite...

Te them mos u merr me mua,
S'kam kohe te perqafoj trishtim.
Zemren e kam te lemuar me dhimbje,
Trupin, dege e asaj vjeshte pa kthim..

Te them mos u merr me mua,
Nuk qesh me si me pare,
Ato buze, qe belbezonin puthje ,
I lashe peng, tek nje zemer e vrare..

Edhe syte te verbuar i kam.
Driten e dikureshme, ma morren pa me pyetur..
Tani dhe pse shikoj me pak..
Rrezatimin e diellit e kam gjetur..

Prandaj ik..
Ndoshta nje dite do me kthehen te gjitha..
Do te kerkoj, jo vetem ne zemer,
Por edhe ne xhami, e neper kisha..



7. Zhurma e eres

Me iku ajo, qe ere me ishte.
Mbeta pa krahe, pa zhurmen e saj.
E doja shume dhe pak kurr afrohej,
Shendrohej ne shi, buzeqeshja e saj.

Pushtonin gjithe trupin, flladet e puthjes,
Lekundeshin buzet e qeshja pa shkak..
Ish kaq e bukur, kurr ulej mbi floke,
E doja fort, kurr behej e mare..

Nje dite e pashe te frynte ngadale ,
Ndoshta ish lodhur, e s'gjeta me fjale.
Perhere do ta pres, ate zhurme ere,
Mos ndoshta pendohet e fryn si atehere..



8. Shi ne zemer

Nuk di ne ç'stine i ke njohur dashurite,
Por di qe erdha pak kohe me pare.
Ish dita kurr qielli kuqelonte mbi bore,
Mos dilte reja, shtellunga e bardhe..

Nuk di sa ore ndenjem zgjuar,
Me pamjen e melodise se vjeter,
Mi merrje gishtat neper duar,
Pa ditur se puthjet ishin per nje tjeter.

Ne naten e cmendur te atij dimri,
Nje jete endrash ishte shfaqur,
Afrohesha te hyja tek syte e tu,
Por ai veshtrim ishte i larget.

Dhe pashe te binte shi ne zemer,
E gjithe bota te behej gri,
Koha e dikurshme ishte plakur..
Une sisha vetem, ti ishe dy..



9. Per sot...

Nje dite e bukur, e veshur ne gri
Nje pjese qielli une, pjesa tjeter ti
Nje dite shiu me pika mbi sy..
Qerpiket e lagur, dhe une edhe ti.

Lepiva piken, qe erdhi me vrull..
Krahezgjatur ti, me puthje mbi buze.
Eshte dite e heshtur, kudo qetesi..
Sa zhurme bejne poetet, dhe une edhe ti..



10. Dhimbje

Ne lindjen e dites, me foli pak..
Isha duke tharre, liqenin e vogel, 
qe ndertoj ne nate...
Po ik bije, eh sa te dua!!
Liqeni me lot, ne cast u zgjua. .
Ishte e bukur, si atehere..dikur,
E rrembeva ne krahe..
Mos me ikte kurre..



11. Dege e rrezuar

U takuam ne zgjimin e dites.
Nata e zemeruar iku larg,
Debuar vitet e humbura.
Endra e dikurshme zjarr..

Tretur perqafim,vjeshte natyra qan.
Mbeshtjelle syte tane, me puthjen mall.
Nje cast erdhen vitet, pastaj iken prape
Nuk mundem ti zgjonim, ti benim jetegjate.

Sa ngjante ndarja me kete vjeshte shi,
Kerkoja te ikja, por kthim ishe ti..
Ngrita nje dege, te rrezuar ne park,
Te dyja mbi shi ate dite qame.

Sa dege te rrezuara dashurie jane?...